“We voeren uit wat wij als democratisch gemandateerden zijn overeengekomen.”

Het buurtcomité Zeemanshuis (Generaal Belliard) werd opgericht na de inmiddels beruchte buurtinformatievergadering van de stad Antwerpen (8 maart 2005), waarin de sloop van het Internationaal Zeemanshuis werd aangekondigd. De buurt was verontwaardigd over het feit dat van de 5 ingezonden ontwerpen net dat éne ontwerp dat resoluut kiest voor afbraak weerhouden werd. Deze reactie was niet verwonderlijk vermits de stad Antwerpen voordien steeds bij hoog en bij laag de bevolking voorhield dat het gebouw nooit zou verdwijnen. De Antwerpse ontwerpopdracht voor de herontwikkeling van de site vroeg nochtans zeer duidelijk “het zeemanshuis te integreren”. Het gekozen ontwerp van het Rotterdamse bureau Rapp+Rapp voorziet in een kantoor & loftenproject door het dichtbouwen van 2 straten waarachter zich enkele exclusieve binnenhoven bevinden. Het ontwerp sloopt m.a.w. niet alleen het zeemanshuis maar onttrekt ook veel lucht, licht en groen uit de buurt.

Er worden terecht vragen gesteld naar de onpartijdigheid van alle betrokken partijen in het stadsvernieuwingsproject dat een publiekprivate samenwerking is en via deze constructie subsidies van de Vlaamse overheid opstrijkt. De stad is eigenaar van ongeveer 10.000 vierkante meter, SD Worx (de private partner) had zo'n 7.400 vierkante meter, maar is inmiddels niet meer geïnteresseerd en heeft het project eind vorig jaar overgedragen aan vastgoedpromotor CIP Construction & Investment Partners. Uit stukken blijkt nu dat SD Worx al van bij het begin het hele project als zuivere grondspeculatie beschouwde. Uit de overdrachtsovereenkomst tussen SD Worx en projectontwikkelaar CIP valt af leiden dat de afbraak van het Zeemanshuis hiervoor van primordiaal belang is.

Constante in de problematiek is de hardnekkige houding van de stad. Met halve waarheden en leugens blijft men het project verdedigen. Verwonderlijk vermits er voor deze beslissing geen breed maatschappelijk draagvlak te vinden is. Elke vraag naar informatie wordt gefnuikt en een gesprek ten gronde over de ware beweegredenen van het project werd tot op heden steeds geweigerd. De officiële versie van de feiten luidt: “De stad heeft de bevolking geraadpleegd” en “het bouwblok diende hersteld te worden”. Hiermee moeten de buurtbewoners het doen. De realiteit is helemaal anders. De omwonenden werden echter NOOIT gepolst over een eventuele afbraak en het “bouwblok” waarover sprake is NOOIT een bouwblok geweest (voorheen stond er een klooster en een Napoleontische kazerne)!

Wanneer je de beleidsmensen hiermee confronteert is hun reactie heel eenvoudig:
“We voeren uit wat wij als democratisch gemandateerden zijn overeengekomen.”

Geeft dit hen dan ook een vrijgeleide om de problemen van de mensen - die hen verkozen hebben - te negeren en bagatelliseren? Meer nog, geeft dit de gemandateerden het recht ronduit te liegen?
Vaak wordt deze dooddoener onmiddellijk gevolgd door: “Maar het staat u vrij verdere stappen te ondernemen”, wetende dat een gerechtelijke procedure opstarten veel geld en energie kost …

Dit was echter buiten het buurtcomité van het Zeemanshuis gerekend. Onder andere dankzij de massale steun van de culturele sector - met een succesvolle veiling van hedendaagse kunst als orgelpunt - kwamen voldoende middelen vrij om de stap naar de Raad van State te zetten. Het buurtcomité diende een verzoekschrift in en vroeg de schorsing en vernietiging van de omstreden Antwerpse beslissing wegens "schending van de wetgeving en reglementaire bepalingen, machtsoverschrijding, machtsafwending en schending van de beginselen van behoorlijk bestuur".

Het dossier werd ondertussen ontvankelijk verklaard en de procedure in kortgeding werd op vrijdag 15 februari ingeleid. Het zal ongeveer een maand duren voor een uitspraak verwacht kan worden…

“U hoort nog van ons”

Volgende wapenfeiten staan reeds op het actief van het buurtcomité Generaal Belliard:

· De petitieactie op www.redhetzeemanshuis.be, waarop reeds meer dan 5000 mensen intekenden.
· Het pamflet: “Hoera 50 jaar Zeemanshuis!” werd uitgedeeld aan de gezagsdragers tijdens deze hypocriete viering, en belichtte de architecturale en sociale tekortkomingen van het gekozen ontwerp.
· In de spoof-campagne "'t Stad verzwijgt" werd de stads >A< op zijn kop gezet om de link en belangenvermenging van het immobiliënbedrijf AG Vespa te hekelen.
· In het videoproject "Antwerpen breekt geen frietkoten af" (nog steeds te bekijken op www.Youtube.com/zeemanshuis) stellen bekende mensen uit de culturele, artistieke en academische sector de vraag "Wat is er mis met het zeemanshuis?".
· Een posteractie bracht de architecturale waarde van het bedreigde gebouw in de picture.
· Een bezwaarschrift werd ingediend tegen de plannen voor de nieuwe BPA van het omstreden stadsproject.
· Organisatie van de Veiling Hedendaagse Kunst “ZEEMANSHUIS”. Dit initiatief van de kunstwereld ter financiering van de juridische strijd voor het behoud van een uniek modernistisch monument bracht meer dan € 41 000 op. http://www.flickr.com/photos/zeemanshuis/sets/72157600284599476/
· Augustus 2007 werd een procedure ter bescherming van het zeemanhuis opgestart.
· 18 oktober 2007: Indiening van het verzoekschrift bij de Raad van State ter schorsing en vernietiging van de BPA-wijziging die de weg moet ruimen voor het omstreden Antwerpse stadsvernieuwingsproject dat de sloop van het Internationaal Zeemanshuis beoogt.
· 19 november 2007: de Raad van State verklaart het bezwaarschrift ontvankelijk (G/A18500558). De zaak wordt ten gronde onderzocht en op de “rol” gezet.
· 15 februari 2008: start van het kortgeding tot schorsing bij de Raad van State
· A!A
· …